Η Αριστερά της «ιδεολογίας & των αρχών» του ΣΥΡΙΖΑ

Ποιά είναι η δικιά σας «αριστερά»;

Αυτό που με θυμώνει πολύ, είναι η βλακεία όσων επικαλούνται την αριστερά του «χωροχρόνου» τους και στοχεύουν σε δήθεν προδότες της… ιδεολογίας της και των αρχών του … ΣΥΡΙΖΑ!!

Ποιοί τα λένε αυτά;

Άτομα που είτε οι γνώσεις τους κι οι εμπειρίες τους προέρχονται από το «καφενείο» των γνωστών τους, ίδιου μορφωτικού και πολιτικού επιπέδου, είτε είναι μέλη και συμμετέχοντες σε κάποια πολιτική οργάνωση, αλλά σε επίπεδο αυτό που ονομάζαμε… «φυτά»!

Τέτοια «φυτά» είχα συναντήσει ουκ ολίγα, τόσο στην ΚΝΕ της μεταπολίτευσης, όσο και στον χώρο της «εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς», καθώς από το ’81 συμμετείχα ενεργά και σαν συνδικαλιστής στις «αριστερές συσπειρώσεις», που τότε είχαν μαζέψει όλες τις αυτοδιαλυμένες λόγω αδιεξόδου «επαναστατημένες» οργανώσεις όπως:

  • η ΑΑΣΠΕ (Αντιφασιστική Αντιϊμπεριαλιστική Σπουδαστική Παράταξη Ελλάδας),
  • η ΠΠΣΠ (Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη)
  • κι η Β’ Πανελλαδική «Ρήγας Φεραίος» κτλ.

δηλαδή το προοίμιο του ΣΥΡΙΖΑ!!

Η Αριστερά της «ιδεολογίας και των αρχών» του ΣΥΡΙΖΑ
Ο Σεργκέι Αϊζενστάιν

Πολλές φορές έχω πει, πως όλα είναι θέμα παιδείας και δεν αφορά φυσικά την όποια πολιτική ένταξη!

Κι αυτή δεν την αποκτάς με το «πάνω – κάτω το χεράκι» στις ψηφοφορίες των προτάσεων της «ηγεσίας»!

Για μένα δεν νοείται αριστερός, και πολύ περισσότερο «κομμουνιστής», που δεν γνωρίζει τον κινηματογράφο του ΑΪΖΕΝΣΤΑΪΝ, του ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ, του ΒΙΣΚΟΝΤΙ, του ΠΑΖΟΛΙΝΙ, του ΦΑΣΜΠΙΝΤΕΡ, του ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ κλπ.

Που δεν συνταράχτηκε από την απαγγελία του ΜΑΝΟΥ ΚΑΤΡΑΚΗ στο «Άξιον εστί».

Που δεν βούρκωσε από τραγούδια σαν την «Δραπετσώνα» του Θεοδωράκη και που δεν γνώρισε την «Ευδοκία» του ΑΛΕΞΗ ΔΑΜΙΑΝΟΥ,

παρά μόνο χόρεψε το ζεϊμπέκικο σε κάποια πίστα, χωρίς όμως την ψυχή του!

Θα μου πει κάποιος:

«Μα καλά ρε φίλε, όλα αυτά που ζητάς τα έχουν πολύ λίγοι! Τι θές ;»

Ναι, το ξέρω… Πολύ λίγοι!!

Η Αριστερά της «ιδεολογίας και των αρχών» του ΣΥΡΙΖΑΜα αυτοί είναι το «αλάτι» της γής!

Αυτό το «αλάτι» που σαν το βρώ σε κάποια λακκούβα του βράχου, το γεύομαι με άφατη ηδονή!

Σας συμβουλεύω:

«Κάντε το κι εσείς!»

Και τότε θα ανοίξουν τα κλεισμένα παράθυρα του μυαλού σας και θα πλημμυρίσει η σκοτεινή κάμαρα με φώς!!

Ολα τα υπόλοιπα είναι φτηνή κι έωλη αγανάκτηση ή στην καλύτερη «εργατισμός» και «χυδαίος υλισμός»!

Ένα κείμενο του Δημήτρη Μπολσεβίκου

Η Ευδοκία του Άλέξη Δαμιανού

Print Friendly, PDF & Email
(Visited 62 times, 1 visits today)