«Πήγαινε τώρα στον δήμο, δίνουν τρόφιμα και ρούχα…»

Δεν ήθελα…

Σαν το σκυλί που γλύφει τις πληγές του είμαι. Απο την άλλη μου ήταν αδιανόητο…

Να πάω να ζητήσω… Εγώ ;

Πήγα… Με το ζόρι, μα πήγα.

Στα τρόφιμα υπέγραψα μια υπεύθυνη δήλωση.

«Μην περνάτε απο εκεί! Καθίστε εδώ στην άκρη και θα σας φέρουμε εμείς!»,

«Πήγαινε τώρα στον δήμο, δίνουν τρόφιμα και ρούχα...»μου φωνάζουν τα «ταμπελάκια» κι εγώ το ένοιωθα σα ροχάλα στα μούτρα μου!

Μου δώσαν 3 σακούλες πάντως… διάφορα.

Κρουασάν, φρυγανιές, μπάρες δημητριακών, απορυπαντικό, μια σκούπα…

— «Νερά θέλετε;»
— «Μα έχω νερό. Ρεύμα δεν έχω για να το βάλω νά ‘ναι λίγο παγωμένο».

Ζέστη σήμερα κι ο ιδρώτας ποτάμι στο πρόσωπό μου… Δεν ξέρω μπορεί νά ‘ταν και δάκρυα από την ντροπή μου.

Μετά, πάμε στα ρούχα. Ξανά υπεύθυνη δήλωση:

— «Ακολουθείστε την κυρία με το ταμπελάκι»!
— «Μόνος σας! Απαγορεύεται να έρθει η συνοδός σας!!!»
— «Μα δεν θα τα καταφέρει..! Τα έχει χαμένα..!»,

του λέει του γκαουλάϊτερ, η Αλίκη μου.

— «Μα κυρία μου, υπάρχουν κανόνες… Νόμοι… Κανονισμοί!»
— «Μα σας παρακαλώ! Αφήστε να πάω μαζί του!»
— «Άντε τέλος πάντων… Θα κάνουμε μια παραχώρηση… Πηγαίντε!»

Ακολουθούμε το «ταμπελάκι»… Μας πάει στα ρούχα:

— «Τι θέλετε;»
— «Κανένα σόρτς… Κάηκαν όλα!»
— «Νούμερο;»
— «Να το βάλω να δω αν μου κάνει;»
— «Δεν υπάρχει δοκιμαστήριο. Να ρωτήσω τον υπεύθυνο αν μπορείτε να πάτε στην τουαλέτα.»

«Πήγαινε τώρα στον δήμο, δίνουν τρόφιμα και ρούχα...»Ρωτάει… Έρχεται ένα μεγάλο «ταμπελάκι»:

— «Δεν γίνεται κύριε.Απαγορεύεται το κοινό στις τουαλέτες!!»
— «Μα κι αν θέλει να κατουρήσει κάποιος; Κι αν δεν μου κάνουν; Κρίμα δεν είναι να τα στερηθεί κάποιος άλλος;»
— «Σας είπα κύριε. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!! Θα τα δείτε σπίτι σας!»

— «Μα το σπίτι μου κάηκε… Η ζωή μου κάηκε! Σας παρακαλώ, αφήστε με να πάω στην τουαλέτα…. Αν και θα έπρεπε να είχατε έστω αυτά τα παραβάν των εκλογών να δοκιμάζει ο κόσμος. Θα αποκτούσαν και μεγαλύτερη αξία άλλωστε…τα εκλογικά παραβάν!»
— «Κύριε… Σας είπα! Τα θέλετε;»

Τα πήρα…
Γεμάτος ντροπή.

Δεν είχα να αλλάξω, κι αυτό που φορούσα είχε σκιστεί κι ήταν μέσα στην καπνιά!

Τα πήρα…
Και ντράπηκα ρε γαμώτο τόσο….

Κάηκε η ίδια μου η αξιοπρέπεια σε αυτή την φωτιά! Καταλαβαίνετε;

ΓΑΜΩ τις ΜΚΟ σας και τους «εθελοντές»!

Δημήτρης Μπολσεβίκος

Print Friendly, PDF & Email
(Visited 239 times, 1 visits today)