Αέρας κοπανιστός!
Βραβείο αποπροσανατολισμού και διασποράς συγχύσεων διεκδικούν διάφοροι ειδικοί, που περιφέρουν από κανάλι σε κανάλι τις αναλύσεις τους σχετικά με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Λένε για παράδειγμα ότι είναι πόλεμος «χωρίς στρατηγική» από την πλευρά των ΗΠΑ και ότι τον ξεκίνησαν χωρίς να ξέρουν τι επιδιώκουν και πώς θα βγουν από αυτόν.
Μιλάμε για αέρα κοπανιστό, με στόχο να κρυφτεί αυτό που αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότεροι παρακολουθώντας την κλιμάκωση των ανταγωνισμών και των πολέμων: Στρατηγική των ΗΠΑ είναι η υπεράσπιση της πρωτοκαθεδρίας τους στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, απέναντι στην Κίνα και το υπό διαμόρφωση ευρασιατικό στρατόπεδο που την απειλεί.
Εκεί ακριβώς αποσκοπεί και η επίθεση στο Ιράν: Να αποδυναμώσει τον ισχυρό σύμμαχο των κινέζικων συμφερόντων στον Περσικό Κόλπο, περιοχή με τεράστια γεωπολιτική σημασία και καθοριστική συμβολή στην εξέλιξη και την έκβαση του ανταγωνισμού.
Επομένως, καμιά …παρόρμηση δεν οδήγησε τις ΗΠΑ να επέμβουν «χωρίς σχέδιο» στο Ιράν. Το σχέδιο είναι ένα: Υπεράσπιση με κάθε μέσο των συμφερόντων της αμερικανικής αστικής τάξης από τους ανταγωνιστές της, στη μάχη για την παγκόσμια κυριαρχία.
Υπάρχουν κι άλλοι που εμφανίζουν τις ΗΠΑ να έχουν παρασυρθεί από το Ισραήλ, παίζοντας το παιχνίδι του κακού και του …λιγότερο κακού στη Μέση Ανατολή.
«Οι ΗΠΑ δεν ήθελαν την επέμβαση στο Ιράν, αλλά επέμενε το Ισραήλ»,
λένε.
Για να στηρίζουν το παραμύθι τους, αξιοποιούνται δηλώσεις των Αμερικανών ότι χτύπησαν πρώτοι το Ιράν, επειδή ήταν βέβαιη η επίθεση από το Ισραήλ και ανέμεναν ιρανικά αντίποινα σε εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή.
Πόσο βολικό ψέμα, για να ξεπλένεται ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, που τα έχει βρει μπαστούνια στη Μέση Ανατολή! Ακόμα κι αν δεν υπάρχει πλήρης ταύτιση συμφερόντων, το να προσπαθεί κάποιος να παρουσιάσει τις ΗΠΑ ως υποκινούμενες (!) από το Ισραήλ είναι η πραγματικότητα με το κεφάλι ανάποδα.
Είναι άλλωστε γνωστό ότι το Ισραήλ δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει σε έναν τέτοιο πόλεμο χωρίς τη στήριξη των ΗΠΑ και των άλλων ευρωατλαντικών συμμάχων του, που συνασπίζονται στο όνομα της «δημοκρατίας» και της υπεράσπισης του «δυτικού τρόπου ζωής» απέναντι στα «θεοκρατικά καθεστώτα».
Η κλιμάκωση του πολέμου ένα πράγμα δείχνει: Ότι οι αντιθέσεις ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές έχουν φτάσει στο απροχώρητο και καμιά παλιά συμφωνία δεν μπορεί πλέον να τις συμβιβάσει. Αυτές τις ρωγμές πρέπει να αξιοποιήσει ο λαός, για να γράψει από τη σωστή πλευρά την Ιστορία.
Πηγή: Ριζοσπάστης
