Ανεπίστρεπτη πορεία!
Καθώς ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος εξαπλώνεται ραγδαία, καμία μέρα δεν είναι σαν την προηγούμενη. Όλα επιβεβαιώνουν την ανεπίστρεπτη πορεία κλιμάκωσης των ανταγωνισμών και του πολέμου, που παίρνει όλο και πιο γενικευμένα χαρακτηριστικά, έχοντας ήδη παρασύρει στη δίνη του σχεδόν 20 κράτη, χωρίς να υπολογίζονται όλα τα ευρωατλαντικά που συμμετέχουν υποστηρικτικά στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ – Ισραήλ.
Αν στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής προστεθούν αυτό της Ουκρανίας και οι συγκρούσεις Πακιστάν – Αφγανιστάν, η μεγάλη εικόνα διαμορφώνεται ως εξής:
Μια τεράστια περιοχή από τα δυτικά σύνορα της Κίνας μέχρι την Ανατ. Μεσόγειο βρίσκεται σε πόλεμο και τείνει διαρκώς να ενωθεί με το μέτωπο της Ουκρανίας, όπου οι συγκρούσεις δεν έχουν σταματήσει λεπτό.
Οι παλιοί συμβιβασμοί, που στη γλώσσα των ισχυρότερων κρατών βαφτίζονται «διεθνές δίκαιο», έχουν σπάσει και πλέον τον λόγο έχουν τα όπλα…
Ειδικά τις τελευταίες ώρες τα Στενά του Ορμούζ, μία από τις σημαντικότερες οικονομικά περιοχές τους πλανήτη, εξελίσσονται στη σοβαρότερη εστία κλιμάκωσης και επέκτασης του πολέμου.
Η απόπειρα των ΗΠΑ να συγκροτήσουν πολεμική αρμάδα για να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους στον Περσικό Κόλπο, οι σχεδιασμοί των Ευρωπαίων ΝΑΤΟικών να επεκτείνουν την πολεμική επιχείρηση «Ασπίδες», που αναπτύσσεται στην Ερυθρά, και το ενδεχόμενο εμπλοκής ασιατικών κρατών – συμμάχων των ΗΠΑ, όπως η Ιαπωνία και η Ν. Κορέα, είναι θρυαλλίδες περαιτέρω γενίκευσης της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης και μετατόπισης του άξονα ακόμα πιο κοντά στον Ινδο-Ειρηνικό.
Μέσα σ’ αυτόν τον ορυμαγδό, η ελληνική αστική τάξη ζεσταίνει τις μηχανές της για να αναβαθμίσει τη συμμετοχή της στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, οδηγώντας τον λαό στο χάος.
Η αποστολή βλημάτων «Patriot» στο Κατάρ για την απόκρουση των ιρανικών αντιποίνων, η προαναγγελία στρατιωτικής παρουσίας στα Στενά του Ορμούζ για την υπεράσπιση του μεγαλύτερου εφοπλιστικού στόλου παγκοσμίως – όπως έλεγε ο αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας – και τα σχέδια επέκτασης των «Ασπίδων» ανατολικότερα, με την Ελλάδα να ηγείται της επιχείρησης, είναι τα καινούργια νήματα που δένουν τη χώρα και τον λαό στο επόμενο βήμα της εμπλοκής.
Επιβεβαιώνεται ότι η ελληνική συμμετοχή στην πολεμική αποστολή στην Κύπρο ήταν «κρίκος» στη μεταφορά δύναμης πυρός πιο κοντά στον πυρήνα της πολεμικής σύγκρουσης, που κλιμακώνεται διαρκώς.
Και ενώ νέοι μεγάλοι κίνδυνοι ξεπροβάλλουν για τον λαό, καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος τα προσχήματα ότι η συμμετοχή στον πόλεμο γίνεται για κάποιο «εθνικό συμφέρον», που ενώνει τάχα τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών με αυτά της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει!
Αντίθετα, η εμπλοκή στον πόλεμο που διαρκώς μεγαλώνει είναι επιλογή της αστικής τάξης, που δεν διστάζει να το διακηρύξει φόρα παρτίδα, καλώντας την κυβέρνηση να κάνει ό,τι είναι αναγκαίο για τα συμφέροντά της και τον λαό να στοιχηθεί πίσω από αυτά, ακόμα και με το αίμα του.
Τι άλλο δείχνει η ομολογία του αναπληρωτή υπουργού Ναυτιλίας ότι:
«Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο, ως η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο, να συμμετέχει σε μια τέτοια επιχείρηση (σ.σ. στα Στενά του Ορμούζ)»;
Τι άλλο επιβεβαιώνει η ωμή παρέμβαση του μεγαλοεφοπλιστή Μαρινάκη, που έχει ισχυρούς δεσμούς με τις ΗΠΑ και ζητάει:
«Να υπάρξει δράση με έναν μόνο άμεσο σκοπό – την αποκατάσταση της ροής Ενέργειας από τον Κόλπο στις παγκόσμιες αγορές, διασφαλίζοντας την ασφαλή διέλευση των πλοίων μας και τη διασφάλιση ότι ο κόσμος δεν μπορεί να γίνει ξανά όμηρος»;
Καλεί μάλιστα τις ΗΠΑ:
«Να ενισχύσουν την προσπάθεια μέσω της ναυτικής τους παρουσίας και της διπλωματικής τους εμπλοκής, λειτουργώντας ως η επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά οποιουδήποτε κοινού πλαισίου».
Που σημαίνει να ηγηθούν στρατιωτικής επιχείρησης στην περιοχή, με τη συμμετοχή συμμάχων τους, ειδικά όσων έχουν άμεσα «ενδιαφέροντα», όπως η Ελλάδα για τους εφοπλιστές της.
Είναι κυνικοί και αδίστακτοι. Ο πόλεμος γίνεται για τα δικά τους συμφέροντα, είναι πόλεμος των ιμπεριαλιστών και όχι του λαού. Τώρα απαιτείται η μέγιστη λαϊκή κινητοποίηση, ενάντια στα βρώμικα σχέδια της αστικής τάξης και των κομμάτων της.
Ούτε να το διανοηθεί η κυβέρνηση να στείλει πλοίο στο Ορμούζ. Να γυρίσουν τώρα πίσω οι ναυτικές και άλλες δυνάμεις από την Κύπρο και από κάθε άλλη ΝΑΤΟική αποστολή. Να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις. Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα άλλα κόμματα του πολέμου και της εμπλοκής. Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο!
Αυτό απαντάει σήμερα στα πραγματικά συμφέροντα του λαού, δυναμώνοντας τον αγώνα με το ΚΚΕ μπροστά!
Από τη στήλη «Η Άποψή μας»
Πηγή: Ριζοσπάστης
