Το φεστιβάλ της ΚΝΕ δεν είναι κολυμβήθρα του Σιλωάμ

Φεστιβάλ ΚΝΕ
Print Friendly, PDF & Email

Παρατήρησα ότι υπάρχει ένας προβληματισμός ανάμεσα σε φίλους σχετικά με το αν καλώς ή κακώς έγινε αποδεκτή, η εθελοντική και αφιλοκερδής προσφορά του Γιώργου Νταλάρα να συμμετάσχει στο φετινό φεστιβάλ της ΚΝΕ.

Θεωρώ χρήσιμο να εκφράσω κι εγώ την άποψη μου, αν και νομίζω ότι σπαταλιέται άσκοπα χρόνος γι’ αυτό το ζήτημα.

Κατ’ αρχήν το  φεστιβάλ της ΚΝΕ δεν είναι κολυμβήθρα του Σιλωάμ για κανένα.

Στο φεστιβάλ κριτήριο συμμετοχής είναι η τέχνη και όχι η πολιτική πεποίθηση του καλλιτέχνη. Αν συμμετέχει κάποιος εθελοντικά και αφιλοκερδώς και χρησιμοποιήσει μετέπειτα αυτήν τη συμμετοχή για πολιτική και όχι καλλιτεχνική προβολή του θα αυτοεξεφτελιστεί.

Το φεστιβάλ της ΚΝΕ δεν αμαυρώνεται εάν κάποιος καλλιτέχνης δεν κατασταλάζει πολιτικά.

43ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - ΑφίσαΑντίθετα θεωρώ ότι το φεστιβάλ σαν βήμα προβολής καλλιτεχνών καταξιώνεται, εφ’ όσον το έργο του καλλιτέχνη είναι αξιόλογο και στην συγκεκριμένη περίπτωση θεωρώ πως είναι.

Το φεστιβάλ επίσης καταξιώνεται και πολιτικά με την έννοια ότι δεν εκφράζει κανένα ιδιότυπο ρεβανσισμό, ούτε έχει κανένα πολιτικό κόμπλεξ απέναντι σε καλλιτέχνες.

Αυτό και μόνο αναδεικνύει την πολιτική ανωτερότητα του θεσμού της ΚΝΕ σε αντίθεση με την πολιτική ανωριμότητα που ενδεχόμενα μπορεί να επιδείξει αργότερα ένας καλλιτέχνης που συμμετείχε στο φεστιβάλ της ΚΝΕ.

Η ιδεολογία μας ως κομμουνιστές δεν επιτρέπει διακρίσεις και εξαιρέσεις σε περιπτώσεις που κάποιος προσφέρεται να συμβάλλει εθελοντικά σε μια προσπάθεια, είτε αφορά τον πολιτισμό, είτε οποιαδήποτε κοινωνική δραστηριότητα.

Με την εσφαλμένη αυτή λογική θα πρέπει να απορρίπτουμε το προοδευτικό έργο των ανθρώπων του πνεύματος που δεν είναι κομμουνιστές.

Με την ίδια λογική επίσης, δεν θα πρέπει να είμαστε ανοικτοί ούτε στην κοινή δράση μέσα στο κίνημα και θα πρέπει να μην δεχόμαστε κάποιον συναγωνιστή αν δεν είναι κατασταλαγμένος κομμουνιστής.

Το προοδευτικό αξιόλογο έργο των καλλιτεχνών θεωρούμε ότι είναι λαϊκή περιουσία, που αποκτήθηκε στα πλαίσια της εκμεταλλευτικής κοινωνίας και μας ανήκει, άσχετα αν ο εκφραστής αυτού του έργου έχει άλλη θεώρηση.

Του Ευάγγελου Δανέζη